Aan: het College van Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland
Betreft: Ontwerp Waterkering West-Nederland, uw kenmerk DGWM/2005/12064
Geachte College,
Uitgangspunt van onderstaande reactie is ondermeer gebaseerd op de inleiding van de Wet waterkering (wet van 21.12.1995), “de beveiliging tegen overstroming door buitenwater – in het bijzonder bij hoge stormvloeden, bij hoog oppervlaktewater van de grote rivieren, bij hoog water van het IJsselmeer of bij een combinatie daarvan – een wezenlijk vereiste is voor de bewoonbaarheid van ons land; dat het gewenst is regels te hebben betreffende de mate van beveiliging die in onderscheidene gebieden moet zijn gewaarborgd , alsmede … voorzieningen te treffen om een versnelde uitvoering van nieuwe of versterkingswerken – met het oog op het zo spoedig mogelijk bereiken van die mate van beveiliging – te kunnen verzekeren”.
Commentaar
1. Naar officiële publicatie is bekend dat de beoogde veiligheidsnormen voor de primaire en secundaire kering niet overal worden gerealiseerd. Dit is vanuit menselijk risico en materieel risico niet aanvaardbaar. De normen moeten waarschijnlijk voor de primaire keringen verhoogd worden van 1 op 10.000 tot 1 op 1.000.000.
2. De normen die in de Deltawet en de opvolgende wet waterkering worden voorgeschreven zijn niet meer adequaat ten gevolge van zeespiegel stijging, extremere stromen met langere golfpatronen en de toegenomen menselijke en economische waarden achter de weringen.
3. De huidige configuratie en constructie van primaire en secondaire weringen houden onvoldoende rekeningen met de waarschijnlijkheid dat we het water niet onder alle omstandigheden tegen houden. Wat kan gedaan worden om de risico’s te beperken als er toch een of meer dijken doorbreken?
4. De regeling moet dan ook een verband leggen met noodevacuaties, iedere vos maakt voldoende en bruikbare vluchtwegen, deze zijn in relevante gevallen gecombineerd met de waterkering.
5. Economische centra zoals Amsterdam, Rotterdam, den Haag, Schiphol, zijn in de huidige systematiek en omstandigheden niet of onvoldoende beschermd.
6. Systemen als Chemische Bedrijven moeten apart beschermd zijn (grond en watervervuiling: een les uit New Orleans)
7. Een minimaal aantal van ziekenhuizen (waaronder alle Academische Ziekenhuizen en per regio minimaal een ziekenhuis) moeten apart omdijk zijn om op grond van vast te stellen criteria altijd operationeel te zijn. Dit in combinatie met overstromingsprotectie en nieuwe voorschriften voor de bouwwijze.
8. Per te bepalen gebied moet omdijkt gebied ( of een terp, etc.) zijn om waar landingen voor noodoperaties mogelijk zijn voor helikopters. Deze gebieden kunnen ook dienen als “vluchtterp”.
9. In artikel 9 zodanig aanpassen dat de leden van de Provinciale Staten ingelicht worden en dat de informatie openbaar gemaakt wordt. In deze tijd is informatie aan GS en de centrale overheid/ 2de Kamer, niet voldoende.
10. Er moet een beter verband gelegd worden met “Noodwetgeving Verkeer en Waterstaat en Economische Zaken (2005)”. In verband hiermee moet op gemerkt worden dat de communicatie met de burger over de risico’s en mogelijke noodzaak van evacuatie marginaal is en dat is voor dezelfde burger in grote delen van onderhavig gebied levensbedreigend. Er wordt door de lokale overheden (Waterschappen, Hoogheemraadschappen) onvoldoende gebruik gemaakt van de huidige stand van techniek om inzicht te krijgen (en aan de inwonende te geven) betreffende de momentane en te verwachte situatie rond waterstanden, weer en dijken.
11. De technische voorschriften moeten verscherpte normen bevatten ten aanzien van de veiligheid en functioneren van kunstwerken, bijzondere constructies waaronder gemalen. Eisen moeten ondermeer ingaan op het gegarandeerd functioneren bij uitval van de normale elektriciteitsvoorziening en communicatie diensten.
12. Een duidelijke doelstelling en relatie moeten gelegd worden met gronddaling. Het voorkomen van indroging is ook waterwering (indirect), gedacht moet worden aan maatregelen tot ontkoppeling regenwater en opvang daarvan inclusief benutting voor besproeiing. Financiële prikkels (belastingaftrek, subsidie etc.) moeten ontwikkeld worden om dit zo snel mogelijk te bespoedigen.
